MACEWA nr 022 – Feitel, syn Mosesa / zm. 18.03.1748

Tłumaczenia inskrypcji z hebrajskiego na język niemiecki: Johannes Reiss/ Der Transkribierer         

Tłumaczenie z języka niemieckiego na język polski: Piotr Grodecki / Mikołowskie Towarzystwo Historyczne

MACEWA nr 022

Numeracja macew na nowym cmentarzu żydowskim w Mikołowie pochodzi z inwentaryzacji wykonanej w 2017 roku przez Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN w Warszawie przy współpracy z Mikołowskim Towarzystwem Historycznym.

Feitel, syn Mosesa (Moszego), zm. 18. marca 1748 r.

Nagrobek Feitela, syna Mosesa (Moszego), zm. 18. Adar 508 (wtorek, 18. marca 1748).    

Copyright: Piotr Grodecki, Mikołowskie Towarzystwo Historyczne

Hebrajska inskrypcja:

[1] Mąż prawy i uczciwy. Stroniący od zła.איש תם וישר וסור מרע
[2] Tu został pochowany.פ”נ
[3] Który karmił głodnych, Znamienity,ומשביע לרעבים האלוף
[4] Czcigodny pan Feitel, syn czcigodnego Pana Moszego, błogosławionej pamięci,הרר פייטל במה משה זל
[5] który zmarł z dobrym imieniem 18. dnia miesiąca Adar rokuשנפ” בש”ט חי אדר שני שנת
[6] 508, według małej rachuby czasu. Niech jego dusza będzie związana w węzełku życia.תקח ל” ת”נ”צ”ב”ה”

Uwagi:

Linia 1 oraz 3: Hiob 1,8 (Pierwszy rozdział Księgi Hioba, wiersz 8): אִ֣ישׁ תָּ֧ם וְיָשָׁ֛ר … וְסָ֥ר מֵרָֽע  „nienaganny i prawy, … oraz stroniący od zła”.

Linia 2: Formuła wprowadzająca jest w języku hebrajskim najczęściej skracana jako פ”נ  i rozwijana jako פה נקברה  – „Tutaj została pochowana”.

Linia 4: „Skrót הרר interpretuje się tutaj jako הרב רבינו („nasz mistrz, rabin”), głównie ze względu na poprzedzający go tytuł האלוף („przełożony”, „dostojnik”) w wierszu 3.”

Skrót במה jest rozwijany jako בן מורינו הרב  – „syn naszego nauczyciela, pana (rabina)”.

Skrócone życzenie błogosławieństwa po imieniu זל rozwija się jako זכרונו לברכה – „jego pamięć niech będzie błogosławiona” i wskazuje, że ojciec zmarłego w chwili śmierci swojego syna również już nie żył.

Linia 5: Oba skróty שנפ” בש”ט rozwija się jako שנפטר בשם טוב – „który zmarł z dobrym imieniem” (dosłownie: „który odszedł z dobrym imieniem”). Por. Talmud Babiloński, traktat Berachot 17a: „…Szczęśliwy jest ten, kto … umarł z dobrym imieniem …” אשרי…שנפטר בשם טוב…; Por. także Talmud Babiloński, traktat Awot II,8: „…jeśli zdobył dobre imię, zdobył coś dla siebie” … קנה שם טוב, קנה לעצמו …. Dobre imię, w przeciwieństwie do wszystkich innych dóbr duchowych i moralnych, niemal wyłącznie przynosi korzyść jego posiadaczowi i pozostaje jego własnością także po śmierci (Samson Raphael Hirsch, Siddur. Israels Gebete, Zürich – Basel 1992, s. 443). Zob. także Awot IV,7: „Istnieją trzy korony: korona Tory, korona kapłaństwa i korona królewska; lecz korona dobrego imienia przewyższa je wszystkie” שלשה כתרים הן: כתר תורה וכתר כהונה וכתר מלכות: וכתר שם טוב עולה על גביהן

Adar II (zwany także Adar Bet, od drugiej litery hebrajskiego alfabetu) jest 13. miesiącem w żydowskim roku przestępnym. W ramach 19-letniego cyklu miesiąc ten jest dodawany siedem razy, aby wyrównać różnicę między długością roku słonecznego i księżycowego. Adar II następuje bezpośrednio po Adarze I.

Linia 6: Zwyczajowy hebrajski skrót po dacie לפ”ק rozwija się jako לפרט קטן (lifrat katan) i oznacza „według małej rachuby”, czyli że tysiąc w zapisie roku nie jest podawany. W konkretnym przypadku chodzi więc o rok 508, a nie 5508.

Tak zwana końcowa eulogia („dobre słowo na końcu inskrypcji”) jest właściwie cytatem z 1 Księgi Samuela 25,29, gdzie Abigail mówi do Dawida: „Niech życie mego pana będzie zawiązane w węzełek żyjącia”  וְֽהָיְתָה֩ נֶ֨פֶשׁ אֲדֹנִ֜י צְרוּרָ֣ה ׀ בִּצְר֣וֹר הַחַיִּ֗ים . W inskrypcjach nagrobnych jest ona zazwyczaj skracana do formy תנצבה.

Notka biograficzna:

Feitel, syn Mosesa (Moszego), zm. 18. Adar II 508 (wtorek, 18. marca 1748).

Jesteśmy niezmiernie wdzięczni Panu Johannesowi Reissowi, wieloletniemu dyrektorowi Austriackiego Muzeum Żydowskiego w Eisenstadt (Österreichisches Jüdisches Museum in Eisenstadt) za podjęcie współpracy z Mikołowskim Towarzystwem Historycznym w zakresie odczytu inskrypcji hebrajskich na nagrobkach znajdujących się na mikołowskim cmentarzu żydowskim – bardzo dziękujemy!

Tłumaczenie macewy z hebrajskiego na język niemiecki na stronie Der Transkribierer: